China, Cambodja & Vietnam

Zomaar een dag in pnhom penh…

De dag begon goed om een uur of half 8 met de constatering dat we, heel dom, gisteravond in het restaurant ons fototoestel hadden laten liggen. Wij in haast de tuk tuk in terug naar de 2 restaurants waar we eerder gisteravond waren geweest, natuurlijk had niemand hem gevonden. Maar we konden wel na 10 uur terug komen als de managers er waren.

We hadden om 9 uur een afspraak bij Cambodian Trust. In de tuk tuk op weg daar naar toe balen we nog flink maar als we daar zijn word alles snel weer in perspectief geplaatst. Ik heb contact gezocht met Cambodian Trust omdat zijn een revalidatie centrum hebben voor oorlogsslachtoffers (ondertussen ookvoor mensen met lepra, polio en CP) en een school hebben waar Cambodianen worden opgeleid om protheses te maken. We worden door het hoofd van de Fysiotherapie rond geleid. Indrukwekkend om te zien hoeveel aandacht er voor mensen met een beperking is in cambodia en hoe goed georganiseerd het daar is. Wel erg dat er zoveel slachtoffers van landmijnen protheses nodig hebben…

We besluiten na ons bezoek aan het centrum rustig te ontbijten, als we bij het restaurant aankomen komt de ober naar buiten gelopen en roept al van verre… de manager heeft jullie camera kom snel… Wij helemaal gelukkig.

Tijdens het ontbijt geven we geld aan twee bedel monniken, poets een dove man de schoenen van Jan en eet een straat kind mijn halve pannekoek omdat ik vol zit.. Er zijn dubbel zoveel mensen langsgekomen om geld oid te vragen/verkopen. Ik krijg het ook niet over mijn hart om niemand wat te geven, maar je voelt je hier een lopende pinautomaat.

Dan op naar het tuel sleng prison genocide museum. We gaan vrijwillig maar het is net als de ‘killing cave’ een indrukwekkend bezoek. 20 duizend mensen zijn hier gemarteld en gevangen gehouden voor ze naar de killing fields werder gebracht 15 km verder op. Alle martel werktuigen, cellen en foto’s zijn nog te zien. Het voelt heel onguur. Wat me vooral raakt zijn de verhalen van de mensen die er voor kozen om voor de rode khmer te werken en dus te martelen e.d. omzelf te zorgen dat ze niet werden gedood.

Als we vervolgens de stad in lopen komen in een afstand van 100 meter eerst bedel kinderen tegen, we geven geld. Dan iemand zonder been, we geven geen geld. Dan iemand zonder armen en ogen, ja die moet je wel geld geven. Daarna iemand zonder armen, benen en ogen….
We zijn echt uit het veld geslagen, zoveel armoede, zoveel gehandicapten, moet je iedereen geld geven…… je wilt zo graag al deze mensen helpen en soms als het even allemaal teveel indrukken zijn wil je ook gewoon doen als of er helemaal niets aan de hand is in dit land.

5 Comments »

  • Comment by Inge — July 22, 2008 @ 4:39 pm

    Hoi Rieke en Jan,

    Erg indrukwekkend al die verhalen. Boeiend om te lezen..

    Succes nog met alle moeilijke dingen die je tegenkomt.

    Liefs Inge

  • Comment by Arnold — July 23, 2008 @ 10:26 am

    Lieve Jan en Rieke,
    Jullie Cambodjs-verhalen geven me rillingen op de rug. Wat kunnen mensen elkaar toch aandoen. Hier is Karadzic (die van de 8000 moorden van Sebrenica o.a.) gearresteerd en komt voor het Joegoslavië-tribunaal. Toch nog een beetje gerechtigheid?
    Even nog een update van de Tour: de Luxemburger Frank Schleck rijdt in het geel. Vandaag de rit naar Alpe d’Huez. Veel plezier tijdens de stranddagen en sterkte bij de moeilijke confrontaties die jullie wellicht nog krijgen.
    Liefs Arnold

  • Comment by pip — July 24, 2008 @ 3:30 pm

    helemaal fijn dat ik nu ook up-to-date blijf middels mijn subscription :-)! Mooie dingen doen jullie daar hoor! Rieke, als je het maar niet in je hoofd haalt daar te blijven, geintje!
    Veel succes nog!
    Dikke kus, Pip

  • Comment by Lizzy — July 25, 2008 @ 2:49 pm

    Echt mooi (en natuurlijk echt zeer indrukwekkend) al die ervaringen die jullie op doen.
    Telkens lees ik met veel plezier jullie belevenissen (zelfs op me werk haha)!!
    Hier is het nu ook bloedje warm en ik heb geen zin meer om te werken haha. Ga over 10 min naar huis (3 uur is het dan) en lekker aan de waal liggen :P. Morgen weer lekker festivallen, maar je raad het al, morgen gaat het weer regenen en onweren. Dus zo eerst even een poncho scoren.
    Kusss

  • Comment by Linda — July 26, 2008 @ 6:10 pm

    Hoi Rieke en Jan
    Wat een boel indrukken, en dan met name de cambodjaanse; kippenvel en bijna, nee eigenlijk niet, voor te stellen.
    Ik hoop dat jullie nog een goede, succesvolle reis hebben, met niet al te veel structuur 😉
    Geniet,
    liefs

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment