Nepal 2007

Studeren in Nepal…?

vanuit @ February 28th, 2007

Ons project loopt… en we zijn tot nu toe al heel tevreden wees niet bang…

 Maar studeren in Nepal vergt wel een hele ander soort discipline als in Nederland..

Zo waren Inge en Ik thuis aan het werk  vandaag en zat ik heerlijk in de zon op het dak terras te lezen,

wordt mijn rust bruut onderbroken door een waterballon die mijn rakelings half raakt 🙂
Je zult denken waar komt die vandaan, nou zaterdag is het HOLI festival en dan vieren ze het begin van de lente door middel van het gooien van verf naar elkaar…

Deze week mag er alleen met water worden gegooid.
Frank, Inge en Ik hebben ook balonnen gevuld en voor we het wisten was het onze straat met alle nepalezen tegen de 3 westerlingen….
Geweldig na 3 uur was echt heel de straat en alle omstanders door en door nat….

Maar we hebben wel erg schik gehad. Nu was de dag alleen al weer voorbij en moesten er boodschappen worden gedaan en op 1 pitje worden gekookt….

Dus ja je wordt er afgeleid door de gewone dingen in het leven en door de levendige nepalezen

Liefs rieke

Zomaar Kathmandu

vanuit @ February 26th, 2007

hoi allemaal

Nou de titel is niet helemaal waar….. want normaal is Nepal in geen enkele zin. Maar ik liep afgelopen zaterdag van mijn huis in Samakoshi naar Thamel, de toeristenwijk, en ja het is zo gewoon om te wonen in Nepal. Alle dingen waar je eigenlijk van moet opkijken zijn normaal geworden.

Ik zat te bedenken, hoe kan ik nu duidelijk maken wat ik zo op een gewone dag tegen kom op weg naar mijn werk in Dhapakel, ongeveer 12 km buiten de stad.

De foto’s volgen maar hier alvast de beschrijving:

Ik woon in een nieuw gebouwd mooi, voor nepal echt mooi!, huis. Je loopt de straat op, nadat je eerst onze huisbazin in je beste nepalees en zij in haar beste engels hebt proberen uit te leggen waar je heen gaat…

Op de hoek van de straat is een vuilnisbeltje met daar tegen over een huis wat gebouwd wordt en met wat bamboo staven aan elkaar hangt….
Als je verder loopt kom je een aantal slagerijen tegen, naja een winkeltje ongeveer 6 vierkante meter waar vlees open en bloot ligt in de zon… Rechts sparen ze volgens mij de hoofden want altijd ligt er wel weer een mooie geite kop of een uitgehakt varken…
Als je verder loopt dan loop je langs allemaal nepalezen die of koffie drinken, dalh bath eten. De een zegt je vriendelijk namaste, de andere roept: “heej beauty, how are you today…”

Als je Thamel nadert dan moet je een extreem druk kruispunt over, nee echt extreem druk, maar gewoon doorlopen je bent blond dan stoppen ze wel….:)

In Thamel wil iedereen wat aan je verkopen….
De tuk tuk in. Dit is het lokale vervoermiddel ongeveer ter grote van een auto maar er kunnen ongeveer 16 mensen in en er buiten hangen en dat voor 7 cent per rit!

In het busje van het revalidatiecentrum vanaf Barbar Mahal stoot je af en toe je hoofd omdat er zulke grote gaten in de weg zitten…..
Dan komt er uit het niets een olifant op de weg…. en altijd stoppen we bij een school waar niemand in of uit stapt, heel frappant!!!

De  drukte in en dan heerlijk de drukte uit, langs het vliegveld op naar de terrassen.. hiermee bedoel ik de manier van landbouw…

Helemaal na een hele grote hobbelweg ligt daar in de rust met uitzicht op de bergen het revalidatiecentrum en heb je een hele wereld aan je voor bij zien gaan voordat je aan je werk begint…..

liefs Rieke.

Urban poor

vanuit @ February 22nd, 2007

onder deze titel werd het huisbezoek van vandaag ingeleid. We gaan naar een urban poor familie met een kindje met CP.

Ergens helemaal achteraf staat in een gewone wijk een huis van 2 verdiepingen door een steegje erheen, een koe in de tuis.
Vader, moeder, zoontje, opa, oma en oom en tante en niet te vergeten riseekesh de reden dat wij ere zijn.

In 3 kleine kamers slapen ze allemaal. We blijven buiten het kindje wordt ook naar buiten gebracht. Hij heeft van plastic een aangepaste stoel, maar daar is hij uitgegroeid, de opa gaat nu proberen om het aan tepassen want geld voor een nieuwe is er niet.

Riseekesh is voor 22 dagen in een opvang huis geweest maar opa vond dat hij daar niet goed werd behandeld, dus nu woont hij sinds een mand weer thuis.

Riseekesh is 12 jaar oud, maar heeft de mentale leeftijd van 12 maanden ongeveer.
Shankar de home visitor wilde ons laten zien hoe hij speelde met zo een kindje, maar bleef de hele tijd tegen ons praten. Daarna hebben we gekeken hoe de moeder het kindje eten geeft. Dit gebeurt liggend op de grond.
Het is echter lastig in verband met de cultuur om veranderingen door te voeren….

Morgen gaan we op een gewone school kijken in bhaktapur.

liefs rieke

 

Huisbezoeken in Kathmandu

vanuit @ February 21st, 2007

Vandaag, woensdag, met Shankar twee huisbezoeken gedaan in Kathmandu.

We hebben ons project afgebakend naar Spel binnen het out -reach programma.
Deze week lopen we nog mee met Shankar.

Het eerste bezoek was erg leuk. een pienter jongentje, gaat vanaf volgend semseter naar de normale school.
Hij heeft nu een rollator te leen en we hebben er een oplaten meten bij een lasbedrijf.
Shankar vraagt ons dan advies, maar vervolgens neemt hij dezelfde maten als de leen rollator, welke veel te groot is. en ook eentje zonder remmen. Onmogelijk om de glimlach van Shankar te doordringen. Hij zegt dat er geen gat is tussen ons dat we alles mogen zeggen en dat hij ook alles begrijpt  maar….

het tweede huisbezoek was bij een zwaar aangedaan kindje, op het eerste gezicht leek hij nergens op te reageren. De moeder is depresief en alleen thuis, komt bijna nooit buiten en heeft moeite het kindje te accepteren.
Wel is er een aangepaste stoel waar het kindje af en toe in zit.
Geprobeert het kin dje uit telokken, en met geluid en aanmoediging begint het kindje toch te grijpen en te zoeken naar speelgoedjes. En zelfs een glimlach.
NA een poosje gevraagd of de moeder mee wil doen, ze geeft aan niet te weten hoe. maar ze probeert toch! heel knap. Ze oogt heel dubbel, ze wil wel, kan niet goed zorhen voor het kindje. staat er alleen voor.
Moeilijk te zien.

Een heel ander onderwerp:

Nu gaan inge en ik wortel stampot koken!

liefs rieke

 

Weekendje pokhara

vanuit @ February 21st, 2007

afgelopen zaterdag op weg naar pokhara!

heerlijk even de stad uit. Kathmandu achter ons gelaten. We zijn met zijn vieren gegaan op 2 motoren. prachtig weer, het is een mooie route door de bergen heen… en de echte himalaya komt je tegemoet.

Ik had aan gopal gevraagd hoe ver het was, hij zei 120 km, nou toen we dachten dat we er bijna waren kwamen we een bord tegen met 113 km naar pokhara…..!
Bleek het opeens 220 km te zijn…. ja en dan is het laatste stuk echt ver!
Helaas toen we aankwamen was het bewolkt dus nog even geen bergen.

We zouden slapen in hotel nightingale , daar heb ik 4 jaar geleden ook overnacht. Ik stapte van de moter en deed mijn helm af en Bamdev, eigenaar, zei ahhhhh rieke, i didn’t forget you!!
Echt heel erg leuk dat hij me nog herkende. Bamdev was ook erg blij dat  hij mijn ouders zal ontmoeten in Mei.

Lakeside in, hoe weinig kan er in een land veranderen.

Zondag:
Heel vroeg, 3 voor 5 mijn bed uit, om naar sarangkot te gaan.
Met de moter op pad. 30 min de bergen op, laatste stuk off road!
Dan de bergen, zo imposant! groot, ,mooi en overweldigend! Dan kan je echt genieten van het huitzicht!
In mijn herinnerin g waren ze niet zo overweldiogend.
Ik deinsde ook even terug toen ik ze zag voor het eerst….

Heerlijk op de berg ontebeten en toen de hele dag met een bootje op het meer proberen te vissen en beetje gestudeerd. M oet ook gebeuren.

Maandag terug, want er was holiday en hoefeden niet naar het project. Met de moter terug. Weer 6 uur achterop.

En dan rijdt je Kathmandu binnen en wiul je eigenlijk gelijk weer omkeren. Hoe vies , al die uitlaat gassen en afval! Dat merk je pas als je even weg bent geweest.

Maar lekker thuis in het appartement pannekoeken gebakken.

liefs rieke

foto’s fvolgen morgen!
                 

Shiva ratri

vanuit @ February 16th, 2007

de afgelopen 2 dagen aan ons projectplan gewerkt. Gister was het project dicht omdat er een staking van de maoisten was, dit zijn rebellen in Nepal die door veel opstand nu wel in de tijdelijke regering zitten.

Vandaag is Shiva Ratri, een festival. Heel Kathmandu is dan weer vrij. Bij pasupastinath waar ik eerder ben geweest, dit is de hindoe tempel waar crematies plaatsvinden, verzamelen zich vandaag 30.000 shiva’s en heel Kathmandu loopt uit om te kijken.

Het doel ervan is me nog niet helemaal duidelijk. Maar vanavond worden er grote vuren gestookt en ja 30.000 shiva’s, heilige mannen uit India, is denk ik best indrukwekkend.

morgen vertekken Inge, Alex en thijs en ik naar Pokhara om even de drukte van Kathmandu te ontvluchten.

Vanochtend met Inge en Ramesh (onze nepali friend die ons overal mee helpt) een tafel en stoel gekocht voor in ons huis.

Niet veel betaald en bij de prijs in zat het vervoer naar ons huis. Ik dacht nou een busje of taxi dat is ok. Maar nee, 2 nepalezen binden de tafel en stoel op de rug en gaan lopend…. ja echt lopend onze spullen naar ons huis vervoeren.

Nou dat voelt echt niet goed. ik weet dat dit een normale manier van transport is maar je hvoelt je dan echt zo een rijke westerling. niet prettig. zie foto’s.

Nu naar het festival.
Wees niet bang we studeren ook hoor!

liefs rieke

Huisbezoeken in Kathmandu

vanuit @ February 13th, 2007

vandaag hebben inge en ik 2 huisbezoeken gedaan.

de weg ernaar toe is een goede plek om te beginnen want Shankar de home visitor, inge en ik vertrokken van new baneswor per mini dhaihatsu bus naar de plek van bestemming waar op het hoogtepunt 23 nepalezen in en op en rond zaten en 2 nederlandse meisjes namelijk inge en ik.
en voor 10 cent breng deze bus je naar de plek van bestemming.

Shankar is heel open, je mag hem alles vragen over de therapy, de mensen, de sitautie in nepal met de moaisten. hij wil alles discuseren.
het eerste huis bezoek was bij een rijkere familie. er was 1 dochter van 3 en dit kindje had CP. Shankar zag dit kindje nu voor de 5de keer, er was een sta tafel en een aangepaste stoel aanwezig. we hebben met het kindje gespeeld, handfunctie bekeken en de moede advies gegeven over het voeden van het meisje. Het was erg interesant en leuk kennis te maken met nepal. veel ergo en het leek nog erg op nederland.

Eenmaal buiten vroeg ik aan Shankar bijna niemand in Nepal kan zich dit veroorloven en wat gebuert er dan…?

nou toen volgde het tweede huisbezoek. ik was er ontdaan van. Suman is 12 jaar, heel erg spastisch, wat betekend dat hij zich niet kan bewegen. niet kan omrollen in bed, niks kan vast pakken, alleen met zijn ogen kan draaien. hij woont in een krot met zijn oude opa en oma. zijn ouders zijn er vandoor. Deze mensen hebben geen geld voor hulomiddelen zoals een stoel of statafel. Suman ligt de hele dag in bed, wel hebben de ouders het advies overgenomen hem zwelf af en toe om te rollen om door lig plekken te voorkomen. de opa en oma zijn te oud om het kind op te tillen. het kind was koud.

Het voorkomen van vergroeiingen is het belngrijkste doel, want voor de rest is geen geld, ( ik hoop met ons sponsergeld wat te kunnen!)

Op weg naar huis alleen maar lopende nepalezen op straat in verband met de staking van de maoisten. een aparte gewaarwording. Bussen met wel 60 moaisten erin en vlaggen er op zijn imponerend. zo ook de demonstraties. MAar geen zorgen we zijn ok!! en blijven dat ook!

er staan nieuwe foto’s op de site!

liefs rieke

ik moet nu studeren, hahah niet gedacht dat ik dat zou zeggen in Nepal.

Himalaya’s!

vanuit @ February 12th, 2007

vandaag naar het project geweest in dhapakel. Suresh ontmoet , hij is hoofd van het out-reach programma en gaat ons afstuderen begeleiden.

wat was ik blij hem ontmoet te hebben!! een goed gesprek gehad. we hebben een duidelijk beeld van wat we kunnen gan doen, nu nog wel gewoon ervaring op doen en beeldvorming. maar waarschijnlijk gaan we een ‘tool’ bedenken voor de home visitors om ouders les te geven en een ‘tool’ om spel met lokale middelen te gebruiken in therapy.

hij sprak ook veel over de waarde van ergotherapie en hij dacht echt mee hoe we ons project konden aanpakken. tips om het product goed bruikbaar te maken en generaliseerbaar voor nepal enzo!

dus dat beloofd wat.
morgen op de eerste huisbezoeken in de kathmandu valley. met Shanku een home visitor! ik ben benieuwd

vandaag verder op de school meegekeken bij het revailidatiecentrum om een indruk te krijgen van de organisatie.

morgen is er een grote demonstratie van de maoisten op thundikel in kathmandu. geen zorgen! alles is nog open en er is geen nach klok dus het is nog veilig!!

de dag eindigde mooi! heeel mooi!

met de eerste blik op de echte …. himalaya!
en nog wel vanaf mijn eigen dakterras.

Wat een heerlijkheid

lieve mensen slaap lekker!
Rieke

Ziek

vanuit @ February 11th, 2007

vandaag geen groot berichtje want ik heb de hele dag in bed gelegen omdat ik net als inge eergister niet lekker ben!

nu om 6 uur maar de eerste poging wat te gaan eten…

liefs rieke

Boudhanath en Paspatinath

vanuit @ February 10th, 2007

hoi allemaal,

vandaag Kathmandu in geweest opzoek naar wat rust…. is dat mogelijk in deze drukke (11 miljoen mensen), vieze en luidruchtige stad. ja toch…

boudhanath is een hele grote stupa, ongeveer 75-100 meter doorsnede. een stupa is een tempel, rond met 3 verdiepingen. foto’s volgen.

vlak aan de ringweg, maar toch hoor je alleen maar draaiende gebedsmolens en boedischtische muziek. heerlijk op de stupa gezeten en later op een dakterrasje.

toch maar een beetje in de studie mood komen, dat is nog best een opgave hier, zonder het studiecentrum van de HAN in nijmegen 😉
vandaag maar een stukje gelezen in ee studie boek. tja je moet toch ergens beginnen….

verder gelopen naar paspatinath, dit is een crematie plaats voor hindoes aan de heilige bagmati rivier.
via een niet officiele route langs de rivier veel nepalee gezien!!

nu nog even foto’s sturen

liefs rieke