Nepal 2007

surrealistisch Nepal….

vanuit @ March 31st, 2007

Namaste,

Gisteren met zijn 6en, frank, inge, linda, dagmar en yotam, naar
chowki banjang gereden.

Chowki banjang, is het dorp ongeveer 20 km buiten kathmandu, waar
thijs en alex door de week wonen. Het bouw project is daar 10
minuten lopen vandaan.

Dagmar is de zus van thijs, die is als verrassing eerder vanuit India
naar nepal gekomen.
De reis erheen, waren de laatste 7 kilometer echt hel! Inge en ik op
een moter, zware tas achterop, en offroad, door het zand, grote stemem
op de weg, en de heuvel op. Ik was echt blij dat we er waren!

De reden dat we allemaal op de berg zijn is de eerste steenleggings
ceremonie van het bouw project van Alex en Thijs.
Op de berg hangen allemaal vlaggetjes, er hebben zich al heel wat
nepalezen verzameld ongeveer 100 denk ik. Engely en Peter de
sponsoren van het project zijn er, utsab en alle kinderen van
Noble house, het weeshuis van Engely en Peter.
Er is een gat gegraven voor de eerste steen, en Utsab heeft de eer die er in te leggen.

Als we dan in de rij staan om dalh bath te gaan eten, welke echt in de
grootste pannen die ik ooit heb gezien, is klaargemaakt.
Ja kijkt om je heen en dan zien ja allemaal bergen, nepalezen,
Nederlandse mensen en hoor je door de speakers, die onder op
de berg gehuurd zijn, heel hard alle muziek van Blof voorbij komen!

Dat geeft een gevoel van heimwee maar ook hoe surrealistisch kan
een situatie aanvoelen. Allemaal nepalezen, dalh bath, bergen, gewoon
9000 kilometer van huis en toch zo Nederlands, wat eigenlijk ook gewoon
heerlijk is.

Savonds een kampvuur gemaakt op de berg en een hollandse after
party gehouden.
Toen is er een stuk van mijn voortand afgebroken….
Nu moet ik in Nepal naar de tandarts en in Nederland vind ik dat al
verschrikkelijk!

liefs rieke

Foto’s

vanuit @ March 29th, 2007

Beste allemaal,

Er staan weer foto’s op de site! Het duurde even, maar dan heb je ook wat.

Inge en ik blijven voorlopig in Kathmandu.
We zijn bezig met het maken van een soort boek over spel tijdens home visits.
We zitten bijna de hele dag thuis achter de laptop te typen…. hoewel Nepal ook altijd wel erg veel afleiding biedt!

Mijn oom is ondertussen weer naar Nederland, maar we hebben alweer twee nieuwe gasten in huis.. Frank heeft een vriendin over die blijft 7 weken en inge werd net gebeld dat de zus van thijs in Thamel was..
We dachten dat die nog wel even in India zo blijven maar ja…

Druk opzoek naar een vertaler voor ons boek, van het engels naar het Nepali. Ook een drukkerij…

Dat is weer wat anders als huisbezoeken doen.

Veel liefs rieke

Hetauda

vanuit @ March 23rd, 2007

Op huisbezoek in Hetauda, district Makawanpur.
De home visitor heet Rekha, maar dit spreek je uit als Rieke. Erg toevallig dat je in Nederland bijnan niemand vind die net zo heet als ik en je in Nepal dan een Home visitor tegen komt die ok Rieke heet.

We zijn maar 2 dagen in Hetauda geweest, 4 huisbezoeken gedaan. En Rekha doet echt heel erg goed werk. Die weet echt op hetzelfde niveau van het kind te gaan zitten, de ouders bij de therapie te betrekken en ze geeft gewoon erg veel om de kinderen waar ze mee werkt.

De laatste dag neemt ze ons mee naar een organisatie die trainingen geeft in het maken van spelmateriaal van lokale middelen. Heel erg interesant en goed om te zien hoer het er daar aan toe gaat. Helaas kunnen inge en ik geen training meer volgen die is weer in september…

Maar een idee voor het sponsergeld en de home visitors.

Nu terug in Kathmandu, lekker weer thuis…
Morgen overleg met Suresh en dan volgende week aan het boek/manual over spel met lokale materialen tijdens home visits beginnen.
liefs rieke

Chitwan

vanuit @ March 22nd, 2007

Eindelijk weer naar chitwan…. heerlijk achterop de moter door de bergen naar de terrai.

Met Inge, thijs en Frank op pad. Alex en Thijs hebben het te druk met het project, en zijn niet helemaal lekker dus gaan helaas niet mee.

De weg gaat vanuit de bergen naar het platteland toe, dan de grote weg af en komen er steeds meer hobbels…. Inge en ik moeten tot twee keer toe van de moter af omdat we over een zeer gammel bruggetje moeten.
We slapen in de Holy lodge, deze lodge staat er pas sinds 4 weken, horen we van een fransman die frank had ontmoet in Plegrim.
DIchter aan de Rapti river kan niet. We ploffen neer in de ligstoelen en komen daar de rest van de dag niet meer weg.

Het is echt erg leuk om mensen te ontmoeten die ik 4 jaar geleden ook heb ontmoet. Ik werd aangesproken door iemand die wist dat ik 4 jaar geleden erwas, dat beauty er toen ook was( baby neushoorn) en dat ik met iemand uit hong kong in chitwan was. Nou moet ik eerlijk bekennen dat ik geen idee had met wie ik aan het praten was, maar ghet was een erg vriendelijke nepalees.

De zonsondergang bekeken, die is altijd echt zo mooi in chitwan. Echt een rust die je vind dan. Even Sauraha ingegaan, en Nil gevonden. Nil is een winkel eigenaar waar ik 4 jaar geleden elke avond tijger een schaap mee deed spelen. Dit is een nepalees bordspel, een soort dammen maar dan op zijn nepalees.

Een programma geboekt voor de komende 2 dagen.
– Kanoen
– Jungle walk
– Jeep safari
– Olifanten wassen
– Olifant safari
– Een nacht slapen in de jungle.

Dan hebben we weer alles aan toeristische atractie gehad in chitwan en kunnen we de rest van de tijd gewoon relaxen.

Ik vind chitwan op zijn best om heerlijk aan de rivier te zitten, s’avonds een beetje naar de sterren te kijken en gewoon te genieten van het langzame tempo waarmee alles gaat hier.

De jungle in geweest, geen neushoorns voormij dit keer omdat het met 4 mensen op een olifant erg oncomfortable is.
We mooie krokedillen, wilde pauwen, ganzen en vuurvliegjes gezien.
Die laatste vind ik eigenlijk nog het meerst intrigeren, hoe kan zo klein beestje licht produceren….?

De laatste dag op bezoek geweest bij een buffalo kalf van vier maanden oud. Dit was geen gewoon kalf maar een kalf met 3 ogen en 2 monden die tegelijker tijd bewegen… echt heel bijzonder!!

Op de moter een mooi tochtje gemaakt van chitwan naar Hetauda, onze volgende plek van bestemming…. voor werk dit keer.

 

Kort berichtje

vanuit @ March 15th, 2007

Hoi allemaal

Het project loopt! Inge en ik hebben de hele week thuis gewerkt aan het aller eerste concept van een boekwerkje wat we gaan maken over spel in home visits. Daarnaast hebben we vergadert met de organisatie.

Niet echt intersant om allemala te vertellen.

Morgen is het vrijdag en vertrekken inge, ik, mijn oom thijs, thijs, alex en frank naar chitwan. Daar gaan we heerlijk 4 dagen op olifant safari, kanoen, krokedillen en neushoorns kijken.

Inge en ik vertrekken dan maandag vanaf chitwan naar Hetauda. DIt is een district waar een home visitor werkt. We blijven daar tot donderdag om 3 dagen home visits te doen.

Daar is geen internet en mischien bereik met mijn mobiele telefoon…
DUs volgende week vrijdag weer een berichtje!

Liefs rieke

Weekend

vanuit @ March 12th, 2007

Thijs mijn oom, is aangekomen!

We hebben een prima weekend gehad!
Vrijdag hebben inge en ik de hele dag thuis gewerkt. Het poject loopt goed….

Zaterdag s’ ochtends ook nog even gestudeert en toen s’middags buiten kathmandu, bovern op een berg met uitzicht over de hele kathmandu valley gepicknicked. Heerlijk lekker in de zon. Met de moter een stuk de stad uit en dan de berg op….

Zondag om 7 uur in Thamel present, we gaan met zijn 6en down hill mountainbiken!
Fietsen in de bus, toeristen op het dak…nou ze weten niet wat ze zien!!!
Na anderhalf uur en een te gekke rit verder komen we in Nagarkot dar warcht ons een heerlijk ontbijt met huiszicht op de himalaya

Daarna begint de hel… 3 kerels voor op de op zijn hard off road de berg af knallen,dan ik, thijs en inge met de gids. Nou af en toe zit het hart in je keel…

Maar  hoe gaaf is het om 4 uur lang off road down hill te mountain biken, echt zeker voor herhaling vatbaar!!

Ber op is zwaar maar dat is maar voor 2 km lang. Op het laatste vlakke stuk begin je echt een zere kont te krijgen 🙂

Maar mooi weer, actief bezig in een geweldig omgeving wat wil je nu nog meer op je vrije dag

Nu is het maandag en ben ik weer aant werk..

liefs rieke

8 maart

vanuit @ March 9th, 2007

8 maart, net 1 dag terug uit de bergen.

Vandaag staan er 3 dingen gepland:
– Inge is Jarig
– Thijs, mijn oom, arriveert
– de eerste steenleggings ceremonie van de nieuwe school voor kinderen met CO is.

Om 9 uur loop ik van huis weg opweg naar het vliegveld. Nadat ik heel het huis heb versierd met ballonnen en vlaggen. Ik pak een taxi en de chauffeur begint een gesprek.

Na een poosje komen de chauffeur en ik erop uit dat hij een dochter heeft van 4 die niet kan lopen en praten en ik beloof eens te komen kijken.

Op het vliegveld aangekomen blijk ik ongeveer 5 uur te moeten wachten omdat Thijs vertraging heeft. Ik ga met de chauffeur mee naar zijn huis.
Ergens helemaal onder, achter, door vuiligheid heen is een kamer van ongeveer 6 vierkante meter waar een kindje ligt.
Het kindje ligt in eigen urine, polsen zijn vergroeid, het kindje is heel spastische. Nu blijkt dat het kindje gewoon geboren is, maar een jaar geleden is gevallen en sindsdien zo is.
DIt heeft dus niks met het project te maken, en uit het niets zat ik bij die mensen thuis. Maar ik ga wel proberen of ze kan worden opgenomen in het home visit program in Kathmandu.
Toen ik wegwilde smeekte de moeder me om het kindje mee te nemen naar Nederland.

Thijs na lang wachten opgehaald. Veel nepaleze vrienden gemaakt op het vliegveld. Op een gegeven moment brutaal naar binnen gelopen, langs 5 militairen met geweer en door de metaal poortjes, op naar de bagage band en ja hoor daar stond mijn hele lange oom, tussen al die kleine nepalezen!!

Savonds gebarbequed op het dak om inge’s verjaardag te vieren. En de eerste steenlegging helaas gemist!

Hoe anders kan een dag lopen, en hoe makkelijk pas je je aan, en ja het nepaleze tempo went ook al aardig!

liefs rieke

Ps: de foto’s van sindupalchok, holi, ons huis staan erop!!

Sindupalchok

vanuit @ March 9th, 2007

Hoeveel kan iemand in 4 dagen meemaken en vooral hoeveel emoties kan je tegelijker tijd als mens beleven en verwerken?

In Sindupalchok hebben Inge en ik 13 huisbezoeken gedaan. Het is een berg district dus het was elke dag vroeg opstaan, een aantal uur lopen, kinderen bezoeken, meestal de berg op terug lopen, dalh bath eten en dan om 8 uur echt heel graag willen slapen.

Het is een prachtig berg gebied, met uitzicht op hele hoge himalaya toppen, We slapen in een hotel met TV maar zonder een warme douche, en het wordt op prijs gesteld als we eigenlijk alleen maar Dalh Bath bestellen.

Een korte impressie van wat Inge en ik allemaal hebben gezien en ervaringen tijdens de huisbezoeken:

‘ Je loopt voor ongeveer ander half uur van het hotel de bergen in, als je uitkomt bij het einde van de bergkam staat daar een heel klein lemen huisje. Op de grond voor het huis ligt een meisje met een verstandelijke handicap, ze is vier. Verder op zit haar broertje ook met een verstandelijke handicap hij is 8. De ouders zijn de hele dag op het land aan het werk en de kinderen dus alleen thuis. Hygiene is ver te zoeken en de ouders hebben een klein beetje eten achter gelaten overdag. De jongen gaat naar school, maar dit gebeurt zeer zelden omdat de ouders en geen geld hebben voor schoolgeld en als hij gaat wordt hij gepest omdat hij anders is.’

‘ Ongeveer een uur dalen de berg af ligt een moeder met een kindje van 2 jaar met CP te slapen. De moeder is ziek. Het kindje heeft epilepsie en is net een maand geleden naar het ziekenhuis in Kathmandu geweest. De ouders hebben medicijnen voorgeschreven gekregen, maar die zijn niet verkrijgbaar. Het kindje heeft constant kleine aanvalletjes als ze aangeraakt word, dit doet de familie dus heel vaak omdat ze denken dat, dat goed is. Het tegenovergestelde is waar! Het is half tien, omdat de familie zo blij is dat we er zijn, wordt er een kip geslacht en dalh bath gekookt, raksi (nepaleze wijn) tevoorschijn gehaald.
De moeder mag van haar schoon moeder niet naar het ziekenhuis nu ze ziek is, de moeder heeft bloed in urine enzo, omdat de schoonmoeder gelooft dat het door een geest komt en het ziekenhuis daarom niet helpt en we maar moeten bidden.’

‘Jeevan, de home visitor, verteld dat de people war van de maoisten in sindupalchok is begonnen. Hij is zelf 5 jaar geleden ontvoerd geweest. Als we op de bus zitten te wachten komt er iemand bij zitten, later als hij weg is verteld Jeevan: ‘ hij is een maoist en heeft 5 mensen vermoord in een aanval op een militair kamp’. Veel militairen, veel prikkeldraad maar gek genoeg toch geen onveilig gevoel.’

‘Dit district is erg traditioneel. Het kasten systeem leeft nog erg. Als gehandicapt iemand van een lage Kaste stel je dus echt niks voor. Mensen wilden het water dat een van de kinderen had aangeraakt niet drinken. alles wat mensen van een lage kaste aanraakten wordt als vuil ervaren.’ 

De home visitor doet erg goed werk. Hij kent iedereen in het district en zet zich op alle mogelijke manieren in om de kinderen te helpen.
De grootste problemen om niet voor de kinderen te kunnen en willen zorgen van de ouders zijn geen geld, geen tijd en geen onderwijs.

Het ergste wat ik vind is dat we de ergste gevallen van CP niet hebben gezien. Er zijn ongeveer 30 ‘hidden cases’ in Sindupalchok. Jeevan weet dat die 30 kinderen bestaan maar omdat de ouders denken dat het een straf van de duivel is en bidden helpt. Is Jeevan met zijn home visits zeer zeker niet welkom. Dit zijn de kinderen die echt weggestopt zitten, vergroeiingen hebben en er echt slecht aan toe zijn.

Alles van boos, blij, verdrietig, onmacht, verbazing is voorbij gekomen. Het was een erg interesant, leerzaam en heftig bezoek. 

Veel liefs Rieke 

Holi festival

vanuit @ March 8th, 2007

holi is het begin van de lente! het einde van de droogte en het begin van het regen seizoen! dit festival wordt ik heel nepal gevierd. wat er gebeurd is dat iedereen met verf en water naar elkaar gaat gooien. een festival van kleuren. dit klinkt erg leuk, kleurijk en gezellig. En ik moet toegeven dat holi ook een geweldig festival is…. maar vrouwen hebben het zwaar te verduren, en zo heb ik ondervonden blonde vrouwen hebben het op zo een dag helemaal erg!

bij ons in de straat was holi super! helemaal onder de verf, maar we hebben erg leuke buren! we worden savonds ook uitgenodigd om op het holi feest te komen met alle 40 buren ( ongeveer)

op naar thamel de toeristen wijk….. daar is het anders!!

de zakjes met verf komen hard aan, soms worden er eieren gegooid en aan het einde van de dag werd er met heel veel modder gegooid en toen was de pret over!

het feest op het einde van de dag was erg gezellig, de raksi(nepaleze zelfgemaakte wijn) erg smerig, maar alle buren vonden het erg leuk dat we er waren…. alleen wilden ze allemaal met me dansen en ja dat stel ik niet zo op prijs 😉

foto’s staan erop!

Kort berichtje

vanuit @ March 2nd, 2007

Hoi allemaal

Morgen is het HOLI festival… in heel nepal met verf naar elkasar gooien omdat het goed wint van het kwaad

Dan zondag ochtend vroeg naar Sindupalchok
een berg district ten noorden van Kathmandu, inge en ik gaan daar 4 dagen huisbezoeken doen.

Donderdag de eerste steenlegging ceremonie, inge’s verjaardag en Thijs mijn oom arriveert.

Vrijdag weer een verhaal

;liefs rieke