Nepal 2007

8 maart

8 maart, net 1 dag terug uit de bergen.

Vandaag staan er 3 dingen gepland:
– Inge is Jarig
– Thijs, mijn oom, arriveert
– de eerste steenleggings ceremonie van de nieuwe school voor kinderen met CO is.

Om 9 uur loop ik van huis weg opweg naar het vliegveld. Nadat ik heel het huis heb versierd met ballonnen en vlaggen. Ik pak een taxi en de chauffeur begint een gesprek.

Na een poosje komen de chauffeur en ik erop uit dat hij een dochter heeft van 4 die niet kan lopen en praten en ik beloof eens te komen kijken.

Op het vliegveld aangekomen blijk ik ongeveer 5 uur te moeten wachten omdat Thijs vertraging heeft. Ik ga met de chauffeur mee naar zijn huis.
Ergens helemaal onder, achter, door vuiligheid heen is een kamer van ongeveer 6 vierkante meter waar een kindje ligt.
Het kindje ligt in eigen urine, polsen zijn vergroeid, het kindje is heel spastische. Nu blijkt dat het kindje gewoon geboren is, maar een jaar geleden is gevallen en sindsdien zo is.
DIt heeft dus niks met het project te maken, en uit het niets zat ik bij die mensen thuis. Maar ik ga wel proberen of ze kan worden opgenomen in het home visit program in Kathmandu.
Toen ik wegwilde smeekte de moeder me om het kindje mee te nemen naar Nederland.

Thijs na lang wachten opgehaald. Veel nepaleze vrienden gemaakt op het vliegveld. Op een gegeven moment brutaal naar binnen gelopen, langs 5 militairen met geweer en door de metaal poortjes, op naar de bagage band en ja hoor daar stond mijn hele lange oom, tussen al die kleine nepalezen!!

Savonds gebarbequed op het dak om inge’s verjaardag te vieren. En de eerste steenlegging helaas gemist!

Hoe anders kan een dag lopen, en hoe makkelijk pas je je aan, en ja het nepaleze tempo went ook al aardig!

liefs rieke

Ps: de foto’s van sindupalchok, holi, ons huis staan erop!!

1 Comment »

  • Comment by corrie en co — March 9, 2007 @ 1:54 pm

    jammer dat je de eerste steenlegging hebt gemist, maar misschien moest dat zo zijn dat je dit kindje hebt gezien.
    jullie doen het geweldig!
    houden jullie wel een dagboek bij, want je vergeet zo gauw dingen.
    succes maar weer verder, groetjes
    co en corrie

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment