Nepal 2007

De himalaya in!!

vanuit @ April 24th, 2007

Morgen om 10 voor 8 vertrek het vliegtuig vanaf pokhara naar Hongde, ergens in het annapurna massief van de Himalaya.

Ik kijk er naar uit heerlijk 9 dagen door de himalaya te lopen! We gaan het Tilicho lake proberen te halen en dan terug naar Besishahar.

Vandaag en gister lekker op het gemakkie door Pokhara gebanjerd. Niet zo veel gedaan maar wel genoten!

Liefs rieke

Stress in Nepal, kan dat??

vanuit @ April 20th, 2007

Lieve allemaal,

Het is vandaag vrijdag, mijn ouders zijn naar pokhara vertrokken vandaag. Inge ligt ziek op bed thuis.

Ik zit in het internet cafe om het CONCEPT van het BOEK te versturen. Een aantal mensen van de organisatie een 2 westerse ergotherapeuten die in Nepal werkzaam zijn geen feedback geven. Ondertussen, zoals al in Nederland gepland, hebben Inge en ik heerlijk 2 weekjes vakantie.

Jan land morgen in Kathmandu.  Maandag gaan we ook naar pokhara en dan heerlijk de bergen in.

Nu heb ik nog even een afspraak met een Nederlandse ergotherapeut om over het boek te praten.

liefs rieke

Ouders in Kathmandu

vanuit @ April 17th, 2007

Na lang niks meer te hebben geschreven en toch veel te hebben meegemaakt zijn mijn ouders 2 dagen geleden geland op tribuvan airport, te Kathmandu.

De afgelopen paar weken thuis, in samakushi, gewerkt aan het boek over spel voor kinderen met cerebrale parese in Nepal.
Inge en ik zijn druk en zijn al ver gevorderd met het boek.
Een aantal afspraken met onze begeleider gehad. Nog steeds druk opzoek naar een goede vertaler en een printing office.
Foto’s voor in het boek worden verzameld. Je bent er zo maar druk mee….

Papa en mama zijn in een cultuur shock. Drukke wegen, vies, alles is nieuw, engels praten, tempels, straat kinderen, bang om ziek te worden, hun dochter als een vis in het water en die rijdt op de moter door deze drukke stad… ja ze weten niet wat ze overkom!!

Ze zijn al alleen de stad in geweest, heel dapper! Afdingen begint er in te komen, en vlees wordt na 2 dagen ook gegeten.
Morgen de stad even uit, ik ben benieuwd hoe ze dat bevalt.

Het is erg leuk om ze hier te hebben! En ik zal ze in de komende 3 weken nog wel meer een cultuurshock bezorgen.

veel liefs Rieke

Zo wat bizarre belevenissen….

vanuit @ April 3rd, 2007

Zoals ik al schreef is er van vrijdag op zaterdag nacht een stuk van mijn voor tand afgebroken….

Zaterdag is hier de zondag van Nederland en is alles dicht. Ik heb een hele dag voor schut gelopen met een halve tand, elke keer dan vergat ik het weer en was ik vrolijk aant praten en aant lachen, maar dan keek ik weer in de spiegel en schrok ik toch van het spiegelbeeld….

Zondag opzoek naar een tandarts… via via aan het telefoonnummer gekomen van twee nederlanders die al lang in Nepal wonen, door hun wordt ik naar Healthy smiles clinic verwezen. Ik bereid me op het ergste voor, tussen de buffels in ee stal.. Maar ik wordt keurig geholpen door een vloeiend engels sprekende tandarts in een praktijk die er net zo profesioneel uitziet als in Nederland.

Maandag gaan we met zijn 8ten op pad.. We gaan zwemmen in de Bhote koshi rivier, richting de tibetaanse grens.
Sochtends hebben we voor het eerst ons visum verlengt, os toch gezellig zo met zijn 5en.
Onderweg naar het zwemmen worden er 4 auto banden gekocht. Die laten we vlak bij de rivier oppompen zodat we daarmee van de rivier kunnen varen.

Met 2 motoren rijden we stroomopwaarts vanaf de plek waar we picknicken. Dan gaan er 3 man op een moter, en 2 autobanden.
4 mensen, de mannen mogen eerst, gaan te water en de andere 2 rijden terug met de moter.
Als de vrouwen mogen, ga ik ook mee. De eerste stroomversnelling is nog te overleven…
Dan bij de tweede vaar ik midden in de rivier, opeens een grote steen op mijn pad. Ik vaar er overheen, maar aan de andere kant, gaat het water met zo veel kracht naar beneden dat ik onder wordt gezogen, mijn band verlies….
Als ik bovenkom zitten, dagmar, linda en inge op mij te wachten en die hebben mijn band ook weer gevangen…

We drijven verder, ligt er langs de rivier een grote stapel hout, met een grote groep mensen, voor ik het weet zie ik ook dat er een lijk naast ligt, klaar om verbrand te worden…

Veilig weer aan land, ookal vond ik het na de 2e rapid echt niet meer leuk. In het donker terug met de moter naar Kathmandu… Over het verkeer hier blijf je zelfs na 2 maanden nog niet uitgepraat. Tijdens het eten moet iedereen even zijn slechter ervaringen van het verkeer van die dag van zich afpraten…

Dinsdag ochten met Linda om 8 uur naar de Yoga school gegaan.. om anderhalf uur yoga les te volgen. We zijn maar met zijn 2en….
En we hebben meer onze buikspieren getraind door het inhouden van onze slappe lach… dan echt geyogaed.
We hadden een slissend, klein, lenig, onverstaanbaar nepalees voorons. Die bij elke ademhaling heel hard riep INHALE en EXHALE… en dat anderhalf uur lang…
Het top punt was dat op het einde hij met vingers in oren en op mond en ogen heel hard ging blazen…. Toen keken linda en ik elkaar aan en konden we echt ons lachen niet meer inhouden…

Vanmiddag op het project geweest….
Het concept van ons boek ziet er al goed uit, wel moet er nog veel gebeuren.
We hebben ook toestemming om alle 15 home visitors naar Kathmandu te halen voor een workshop over het boek.
Inge en ik zijn daar echt heel erg blij mee, nu kunnen we het alle home visitors leren in plaats van 3 of 4…

Veel liefs rieke