Nepal 2007

Het einde inzicht?

Er zijn nu het einde nadert veel beren op de weg…..

De nepaleze vertaling had in het design programma bij 1 letter een blokje. Tja dan kan je het niet afdrukken. Dus twee dagen Jan aan het werk gezet, maar niet opgelost. Een hele dag in het internet Cafe een bestand van 400 MB proberen te downloaden maar dat duurde te lang. Uit eindelijk met een hint van de vertaler toch een optie gevonden en nu hebben we een hele mooie vertaling zonder blokken erin.

Een Nepalees boek vertalen zonder dat je kunt lezen wat er staat, tja….! Een hele dag met SHankar aant werk geweest maar die was vrij laks aangelegd, de volgende dag met het de ergo van SGCP geprobeert maar die vond dat er nog veel dingen niet jklopten. Zucht de deadline nadert. Een hele dag met de vertaler alles in orde gemaakt. Klaar voor de test print, dan denk je dat je er bent.

De hele godganse dag bezig geweest om 1 test print te maken, de vertaler had namelijk enkele foutjes over het hoofdgezien en namen e.d. zomaar in het nepaleze letetrtype gezet zonder goed te vertalen. Goed en wel om 6 uur klaar om de testprint naar SUresh te brengen. Een uur op de moter in de stromende regen nar Bhaktapur gereden.

Daar aangekomen verteld Suresh me dat de professor tegen Bimal de manager van SGCP heeft gezegd dat hij het niet in het Nepalees wil afdrukken. Mmm zomaar uit het niets. We hadden de avond daarvoor namelijk bij hem gegeten en toen heeft hij daar niks over gezegd. Alleen moesten we toen op het laatste nippertje de titel nog veranderen.

Dus vrijdag zou Suresh hee vroeg met Bimal gaan overleggen of hettoch niet in het Nepalees mocht.
Is het vrijdag zitten Inge, Suresh en Ik op een bankje langs de kant van de weg op het drukste kruispunt van Nepal langs de landingsbaan van het internationale vliegveld. Bussen, auto’s boeings die op 30 meter hoogte overvkomen vliegen je letterlijk om de oren.

Het goede nieuws is, is dat Suresh de vertalen very good vind. Mooi!! maar dat Bimal heeft besloten dat op het laatste nippertje toch geen 500 copien van het dubbezijdige engels-nepali in een boek moeten worden gedrukt maar 200 en 300 in alleen Nepalees.

Om 1 uur is de deadline bij de drukkerij want anders is het niet iop tijd af voor we weg gaan.  Op moment van bellen is het 9 uur. Ik bel Bimal op om verduidelijking te vragen, want als we alleen Nepaleze versie moeten maken dan moet de lay-out worden omgegooid en daar is geen tijd voor.
Bimal zijn reden is dat hij dan de boeken beter kan verkopen en als hij zegt dat het allemaal geen big dea is, is dat het niet. Tegen Bimal ben ik erg rustig maar ik heb er ondertussen zo de balen van dat we in Nepal in verband met de cultuur niemand tegen het hoofd mogen stoten maar zij maar alles doen met de westerlingen wat hen goed dunkt.
We hebben door al het gedoe lichte achterstand opgelopen met onze theoretische onderbouwing en ja daar baal ik van want daar mee moeten we afstuderen.

Na op te hebben gehangen met bimal, zie de daklozen en verkopers de kans me geld af te troggelen en me extreem lelijke nepl horloges aan te bieden.
ALs ik tegen Suresh vertel waar het gesprek over ging word ik emotioneel omdat we zo ontzettend hard aant werk zijn en een of andere manager dan maar besluit dat het een uur voor deadline anders moet.
Suresh verteld dat het hem erg raakt omdat we als familie voor hem zijn en ik de eerste westerling ben die hij heeft zien huilen.

Nou we geven bimal gelijk en maken bij de drukkerij alle lay outen anders en geven een go voor printen. ZItten we op de moter terug belt Suresh dat Bimal toch liever 500 copien Nepali-engels in een wil. Dus de oude lay out is goed en ja dan maken we het weer anders.

zondag en maandag is er strike! alles dicht geenmotoren op de weg. Dus dat brengt all regel dingen in de war en iedereen moet lopen naar de workshop maandag.

Maar ja het boek ligt bij de drukker en is vrijdag ochtend de dag dat we gaan klaar!!

Maandag en dinsdag gaat de workshop gewoon door en we zijn benieuwd hoe het afloopt.

Verder gaat het met mij erg goed. Over 7 daagjes ben ik thuis, heerlijk!

Liefs rieke

5 Comments »

  • Comment by Jan Helleman — June 9, 2007 @ 9:47 pm

    Maar wie had nou uiteindelijk die oplossing gevonden??? :-)

    Kusss

  • Comment by Fen — June 10, 2007 @ 11:02 am

    He lieve zus. Wat een verhaal weer. Ik snap dat je er even door heen zat. Ik had er vier maanden geleden waarschijnlijk al doorheen gezeten, haha! Echt goed man dat het toch allemaal goed lijkt te komen! Ik ben heel benieuwd naar het eindresultaat. En die theoretische onderbouwing komt wel goed! Over een weekje ben je al thuis, fijn zeg! Tot over een weekje! Liefs Fen

  • Comment by co en corrie — June 10, 2007 @ 5:40 pm

    lieve schatten, jullie hebben zo je best gedaan en dan krijg je dit gezeur, en natuurlijk is het een andere cultuur, maar dat word je wel eens zat, we begrijpen het volkomen.
    geniet toch nog van jullie laatste week en goede reis naar huis volgende week.
    ik ga woensdag naar Italie om Co in te halen. 18 juni vliegen we weer terug.
    daarna nemen we wel kontakt met jullie op.
    groetjes aan iedereen en liefs
    Corrie

  • Comment by Pip — June 10, 2007 @ 6:17 pm

    Joo! Arm schaap! Ik had wel met je te doen toen ik het verhaal las. Rieke (die altijd dit soort dingen zéér serieus neemt) en Inge die maanden aan dit boek hebben zitten werken, krijgen nu nog eens een lading gezeur over zich heen van Jan (nee, Jan, niet jij!) en alleman!
    In ieder geval lekker dat het uiteindelijke doel nou bereikt is (toch?). Beetje sonde dat je ook veel hebt lopen verandere voor Jan (nee, Jan, niet jij!) met de korte achternaam!

    Zaterdag kom je terug, joepie!!!! Ik ben erbij!

    Dikke zoen en nog even heel veel plezier het laatste weekje.

    xxx Pip

  • Comment by Yvonne — June 10, 2007 @ 6:51 pm

    Mijn hemel wat een doorzettingsvermogen moet je hebben om in Nepal goede en politiek correcte dingen gewoonte mogen realiseren. Het lijkt zo willekeurig, wat jullie meemaken.
    Heel veel succes met de workshops en met de hele afronding in Nepal. Ik ben blij dat jullie toch lijken te kunnen verwezenlijken wat jullie je ten doel gesteld hadden.
    Iknhoop dat veel mensen naar jullie workshop komen.

    Groet,
    Yvonne

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment