Nepal 2007

Op naar huis….

vanuit @ June 14th, 2007

Het is donderdag avond, vandaag hebben inge en ik 20 copien van ons boek opgehaald en we zijn heel blij!

Het final report van de workshop is ingeleverd.

Evaluatie bij SGCP gehad en ze zijn erg tevreden. Inge en ik laten een hele nieuwe familie achter hier in Nepal.

Samen met Suresh en Jeevan momo’s gegeten. En ja afscheid nemen is niet leuk!

Thuis, mijn tas ingepakt. Alles past erin, maar hij is wel lomp zwaar.

Het is een heerlijk vooruitzicht zaterdag in Nederland te arriveren. Het project kan niet meer stuk!! En nu verlang ik echt terug naar Nederland.

Mijn vluchtschema is niet gewijzigd, lang leve gulfair! (Voor de verandering).

Zaterdag 10.40 schiphol, kan er nu al naar uit kijken!

liefs rieke

Het einde inzicht?

vanuit @ June 9th, 2007

Er zijn nu het einde nadert veel beren op de weg…..

De nepaleze vertaling had in het design programma bij 1 letter een blokje. Tja dan kan je het niet afdrukken. Dus twee dagen Jan aan het werk gezet, maar niet opgelost. Een hele dag in het internet Cafe een bestand van 400 MB proberen te downloaden maar dat duurde te lang. Uit eindelijk met een hint van de vertaler toch een optie gevonden en nu hebben we een hele mooie vertaling zonder blokken erin.

Een Nepalees boek vertalen zonder dat je kunt lezen wat er staat, tja….! Een hele dag met SHankar aant werk geweest maar die was vrij laks aangelegd, de volgende dag met het de ergo van SGCP geprobeert maar die vond dat er nog veel dingen niet jklopten. Zucht de deadline nadert. Een hele dag met de vertaler alles in orde gemaakt. Klaar voor de test print, dan denk je dat je er bent.

De hele godganse dag bezig geweest om 1 test print te maken, de vertaler had namelijk enkele foutjes over het hoofdgezien en namen e.d. zomaar in het nepaleze letetrtype gezet zonder goed te vertalen. Goed en wel om 6 uur klaar om de testprint naar SUresh te brengen. Een uur op de moter in de stromende regen nar Bhaktapur gereden.

Daar aangekomen verteld Suresh me dat de professor tegen Bimal de manager van SGCP heeft gezegd dat hij het niet in het Nepalees wil afdrukken. Mmm zomaar uit het niets. We hadden de avond daarvoor namelijk bij hem gegeten en toen heeft hij daar niks over gezegd. Alleen moesten we toen op het laatste nippertje de titel nog veranderen.

Dus vrijdag zou Suresh hee vroeg met Bimal gaan overleggen of hettoch niet in het Nepalees mocht.
Is het vrijdag zitten Inge, Suresh en Ik op een bankje langs de kant van de weg op het drukste kruispunt van Nepal langs de landingsbaan van het internationale vliegveld. Bussen, auto’s boeings die op 30 meter hoogte overvkomen vliegen je letterlijk om de oren.

Het goede nieuws is, is dat Suresh de vertalen very good vind. Mooi!! maar dat Bimal heeft besloten dat op het laatste nippertje toch geen 500 copien van het dubbezijdige engels-nepali in een boek moeten worden gedrukt maar 200 en 300 in alleen Nepalees.

Om 1 uur is de deadline bij de drukkerij want anders is het niet iop tijd af voor we weg gaan.  Op moment van bellen is het 9 uur. Ik bel Bimal op om verduidelijking te vragen, want als we alleen Nepaleze versie moeten maken dan moet de lay-out worden omgegooid en daar is geen tijd voor.
Bimal zijn reden is dat hij dan de boeken beter kan verkopen en als hij zegt dat het allemaal geen big dea is, is dat het niet. Tegen Bimal ben ik erg rustig maar ik heb er ondertussen zo de balen van dat we in Nepal in verband met de cultuur niemand tegen het hoofd mogen stoten maar zij maar alles doen met de westerlingen wat hen goed dunkt.
We hebben door al het gedoe lichte achterstand opgelopen met onze theoretische onderbouwing en ja daar baal ik van want daar mee moeten we afstuderen.

Na op te hebben gehangen met bimal, zie de daklozen en verkopers de kans me geld af te troggelen en me extreem lelijke nepl horloges aan te bieden.
ALs ik tegen Suresh vertel waar het gesprek over ging word ik emotioneel omdat we zo ontzettend hard aant werk zijn en een of andere manager dan maar besluit dat het een uur voor deadline anders moet.
Suresh verteld dat het hem erg raakt omdat we als familie voor hem zijn en ik de eerste westerling ben die hij heeft zien huilen.

Nou we geven bimal gelijk en maken bij de drukkerij alle lay outen anders en geven een go voor printen. ZItten we op de moter terug belt Suresh dat Bimal toch liever 500 copien Nepali-engels in een wil. Dus de oude lay out is goed en ja dan maken we het weer anders.

zondag en maandag is er strike! alles dicht geenmotoren op de weg. Dus dat brengt all regel dingen in de war en iedereen moet lopen naar de workshop maandag.

Maar ja het boek ligt bij de drukker en is vrijdag ochtend de dag dat we gaan klaar!!

Maandag en dinsdag gaat de workshop gewoon door en we zijn benieuwd hoe het afloopt.

Verder gaat het met mij erg goed. Over 7 daagjes ben ik thuis, heerlijk!

Liefs rieke

Tenzin Richoe

vanuit @ May 31st, 2007

Eindelijk de stap ondernomen om Tenzin Richoe en haar familie op te zoeken. Samen met Rogier sponser ik Tenzin voor haar school, dit doen we nu een jaar of 4.
Rogier heeft Tenzin in 2004 opgezocht en nu was het mijn beurt.

Bij de ingang van Boudha Stupa sta ik te wachten. Uit het niets staat er een vrolijk klein tibetaans meisje naast me die verlegen vraagt of ik rieke ben. Ik was op de moter gekomen, maar die laten we bij boudha staan omdat Tenzin het niet ziet zitten achter op te klimmen. We lopen naar haar huis. Ze verteld enthousiast dat de heilige maand van tibet is begonnen. En dat ze vanacht de hele nacht Khora’s gaat lopen rond de stupa. Khora is een gebed ronde, 1 ronde duurt 1 uur en ze gaat 13 rondes maken samen met 2 vriendinnen, Pema en Tenzin Norsing.

Haar vader en moeder zijn blij me te zien. Ze hebben via de e-mail en van Rogier veel verhalen over me gehorod maar dan nu zien ze me eindelijk in het echt. We eten momo’s met zijn allen. Het hele huis zit vol want alle familie uit Pokhara is in Kathmandu om Khora’s te lopen omdat je in Pokhara geen stupa hebt.

Ik bekijk de school, haar studieboeken en er worden allerlei foto’s laten zien. Ik geef een foto van Rogier en beloof de volgende keer, voor dat ik weg ga, een foto vanm mij mee te nemen. Tenzin brengt me terug naar de moter.

Het was erg leuk haar en haar familie eindelijk te ontmoeten!

Bezoek in Nepal

vanuit @ May 9th, 2007

Het is alweer 3 en een halve week geleden dat ik in spanning naar het vliegveld reed om mijn ouders op te halen. S’ochtends om 7 uur, maar ik kon direct weer omkeren om te gaan ontbijten in Thamel omdat Gulf air voor de verandering weer vertraging had.
Wat is het super om je ouders aan de andere kant van de wereld op te halen van het vliegveld!!

Een week later mocht ik weer naar het vliegveld, want ik krijg nog eer bezoek! Jan land s’middags in Kathmandu. Teminste dat was de bedoeling. Na uitgebreid wachten, en nog eens wachten, dalh bath eten op een militaire basis achter het vliegveld met mijn nieuw gemaakte taxichaufeur vrienden, en een dringend telefoontje met de verkeersleiding in de toren is Jan dan eindelijk geland.
Na zo een lange tijd op het vliegveld vertoeven maak je vrienden met niet alleen de taxichauffeurs en de mensen van het hotel maar ook met de militairen die voor de veiligheid moeten zorgen. Zonder problemen mag ik dus ook doorlopen de arrival hal in, langs de bagage band, op naar de plek waar de visa worden verstrekt.
Daar stel ik me verdekt op zodat ik Jan kan zien aankomen maar hij mij niet.
Verdwaasd om zich heen kijken, verbaasd dat zijn tas gecontroleert word maar hij zijn broek en jas zakken niet hoeft leeg te halen, en ja maar verder zoekend naar waar hij in vredes naam heen moet vind ik het wel eens tijd om hem uit zijn leiden te verlossen en maar een knuffel te geven uit het niets.

Dan wacht de grote schrik want ik was niet met de taxi op het vliegveld maar met de moter….
In een hevige monsoonregen op de moter naar Thamel gegaan om maar op een ‘rustige’ manier aan Nepal te wennen.

Papa en mama zijn ondertussen gewend, papa belt elke keer weer trots als hij bij een winkeltje heeft afgedongen en hem dat gelukt is zonder mij.

Het verhaal van de trektocht door de himalaya volgt maar er was nog meer bezoek voor mij in Nepal.

Na 7 dagen door de bergen te hebben gelopen arrveren Jan en ik terug in Pokhara bij mijn grote vriend Bamdev. Hij is de manager van de nightingale lodge in Pokhara en ik ken hem al erg lang.
Nu blijkt als ik terug kom dat heel het hotel bezet is met vrienden van mij. Papa en mama, frank en linda, inge en thijs, erwin en irma. Het is echt bizar om op een voor mij zo vertrouwde plek te zijn, waar ik de vorige keer altijd alleen was en maar nieuwe mensen moest leren kennen. Om op het balkon, in de straat, in het kantoor op de stoep mensen tegen te komen of te zien die ik ken en waar ik een goede band mee heb.

Bamdev en zijn familie en ik en papa en mama zijn op de foto geweest op verzoek van Sonja, de vrouw van Bamdev. Deze foto wilde ze graag uitvergroten en in het kantoor van het hotel hangen.

Afscheid is dan weer van heel andere orde. de 3 weken van papa en mama zaten er als eerste op. in alle vroegte weer naar het vliegveld waar het zwart zag van de mensen. Echt ze houden er hier een Nepaleze in check logica opna. Afscheid nemen is nooit leuk en zeker niet als ik nog hier blijf en papa en mama terug vliegen naar Nederland. Maar ja over 5 weekjes ben ik ook weer thuis.

Jaja 2 dagen later was het weer zover. Weer om 5 uur s’ochtends naar het vliegveld. En twee weken zijn nog sneller voorbij als 3 weken. En ook dit afscheid valt zwaar. Maar dat merk je pas als je weer in je eentje op de moter door de straten van Kathmandu terug rijdt naar huis.

liefs rieke

De himalaya in!!

vanuit @ April 24th, 2007

Morgen om 10 voor 8 vertrek het vliegtuig vanaf pokhara naar Hongde, ergens in het annapurna massief van de Himalaya.

Ik kijk er naar uit heerlijk 9 dagen door de himalaya te lopen! We gaan het Tilicho lake proberen te halen en dan terug naar Besishahar.

Vandaag en gister lekker op het gemakkie door Pokhara gebanjerd. Niet zo veel gedaan maar wel genoten!

Liefs rieke

surrealistisch Nepal….

vanuit @ March 31st, 2007

Namaste,

Gisteren met zijn 6en, frank, inge, linda, dagmar en yotam, naar
chowki banjang gereden.

Chowki banjang, is het dorp ongeveer 20 km buiten kathmandu, waar
thijs en alex door de week wonen. Het bouw project is daar 10
minuten lopen vandaan.

Dagmar is de zus van thijs, die is als verrassing eerder vanuit India
naar nepal gekomen.
De reis erheen, waren de laatste 7 kilometer echt hel! Inge en ik op
een moter, zware tas achterop, en offroad, door het zand, grote stemem
op de weg, en de heuvel op. Ik was echt blij dat we er waren!

De reden dat we allemaal op de berg zijn is de eerste steenleggings
ceremonie van het bouw project van Alex en Thijs.
Op de berg hangen allemaal vlaggetjes, er hebben zich al heel wat
nepalezen verzameld ongeveer 100 denk ik. Engely en Peter de
sponsoren van het project zijn er, utsab en alle kinderen van
Noble house, het weeshuis van Engely en Peter.
Er is een gat gegraven voor de eerste steen, en Utsab heeft de eer die er in te leggen.

Als we dan in de rij staan om dalh bath te gaan eten, welke echt in de
grootste pannen die ik ooit heb gezien, is klaargemaakt.
Ja kijkt om je heen en dan zien ja allemaal bergen, nepalezen,
Nederlandse mensen en hoor je door de speakers, die onder op
de berg gehuurd zijn, heel hard alle muziek van Blof voorbij komen!

Dat geeft een gevoel van heimwee maar ook hoe surrealistisch kan
een situatie aanvoelen. Allemaal nepalezen, dalh bath, bergen, gewoon
9000 kilometer van huis en toch zo Nederlands, wat eigenlijk ook gewoon
heerlijk is.

Savonds een kampvuur gemaakt op de berg en een hollandse after
party gehouden.
Toen is er een stuk van mijn voortand afgebroken….
Nu moet ik in Nepal naar de tandarts en in Nederland vind ik dat al
verschrikkelijk!

liefs rieke

Foto’s

vanuit @ March 29th, 2007

Beste allemaal,

Er staan weer foto’s op de site! Het duurde even, maar dan heb je ook wat.

Inge en ik blijven voorlopig in Kathmandu.
We zijn bezig met het maken van een soort boek over spel tijdens home visits.
We zitten bijna de hele dag thuis achter de laptop te typen…. hoewel Nepal ook altijd wel erg veel afleiding biedt!

Mijn oom is ondertussen weer naar Nederland, maar we hebben alweer twee nieuwe gasten in huis.. Frank heeft een vriendin over die blijft 7 weken en inge werd net gebeld dat de zus van thijs in Thamel was..
We dachten dat die nog wel even in India zo blijven maar ja…

Druk opzoek naar een vertaler voor ons boek, van het engels naar het Nepali. Ook een drukkerij…

Dat is weer wat anders als huisbezoeken doen.

Veel liefs rieke

Kort berichtje

vanuit @ March 15th, 2007

Hoi allemaal

Het project loopt! Inge en ik hebben de hele week thuis gewerkt aan het aller eerste concept van een boekwerkje wat we gaan maken over spel in home visits. Daarnaast hebben we vergadert met de organisatie.

Niet echt intersant om allemala te vertellen.

Morgen is het vrijdag en vertrekken inge, ik, mijn oom thijs, thijs, alex en frank naar chitwan. Daar gaan we heerlijk 4 dagen op olifant safari, kanoen, krokedillen en neushoorns kijken.

Inge en ik vertrekken dan maandag vanaf chitwan naar Hetauda. DIt is een district waar een home visitor werkt. We blijven daar tot donderdag om 3 dagen home visits te doen.

Daar is geen internet en mischien bereik met mijn mobiele telefoon…
DUs volgende week vrijdag weer een berichtje!

Liefs rieke

Weekend

vanuit @ March 12th, 2007

Thijs mijn oom, is aangekomen!

We hebben een prima weekend gehad!
Vrijdag hebben inge en ik de hele dag thuis gewerkt. Het poject loopt goed….

Zaterdag s’ ochtends ook nog even gestudeert en toen s’middags buiten kathmandu, bovern op een berg met uitzicht over de hele kathmandu valley gepicknicked. Heerlijk lekker in de zon. Met de moter een stuk de stad uit en dan de berg op….

Zondag om 7 uur in Thamel present, we gaan met zijn 6en down hill mountainbiken!
Fietsen in de bus, toeristen op het dak…nou ze weten niet wat ze zien!!!
Na anderhalf uur en een te gekke rit verder komen we in Nagarkot dar warcht ons een heerlijk ontbijt met huiszicht op de himalaya

Daarna begint de hel… 3 kerels voor op de op zijn hard off road de berg af knallen,dan ik, thijs en inge met de gids. Nou af en toe zit het hart in je keel…

Maar  hoe gaaf is het om 4 uur lang off road down hill te mountain biken, echt zeker voor herhaling vatbaar!!

Ber op is zwaar maar dat is maar voor 2 km lang. Op het laatste vlakke stuk begin je echt een zere kont te krijgen 🙂

Maar mooi weer, actief bezig in een geweldig omgeving wat wil je nu nog meer op je vrije dag

Nu is het maandag en ben ik weer aant werk..

liefs rieke

Kort berichtje

vanuit @ March 2nd, 2007

Hoi allemaal

Morgen is het HOLI festival… in heel nepal met verf naar elkasar gooien omdat het goed wint van het kwaad

Dan zondag ochtend vroeg naar Sindupalchok
een berg district ten noorden van Kathmandu, inge en ik gaan daar 4 dagen huisbezoeken doen.

Donderdag de eerste steenlegging ceremonie, inge’s verjaardag en Thijs mijn oom arriveert.

Vrijdag weer een verhaal

;liefs rieke